Gorące tematy: Wolni i Solidarni Smoleńsk Zostań BLOGEREM! RSS Kontakt
Uwaga! Wygląda na to, że Twoja przeglądarka nie obsługuje JavaScript. JavaScript jest wymagany do poprawnego działania serwisu!
722 posty 3146 komentarzy

Tajemnicza Polska 51

Zbigniew Jacniacki - ( wcześniej zbigniew 1108 ) PRAWDA W ŻYCIU, ŻYCIE W PRAWDZIE... 50 lat minęło.... Do teorii doszło doświadczenie. Zbudowałem swoje "malutkie" państwo polskie. Nawiążę współpracę z "malutkimi" państwami moich Rodaków .

Przedchrześcijańskimi Słowianami interesują się nie tylko Słowianie

ZACHOWAJ ARTYKUŁ POLEĆ ZNAJOMYM

Słowiańska historia i kultura jest interesująca także dla niesłowian ... Może są to jakieś znaki czasów używając określenia polskich watykańskich katolików . Napisałem watykańskich bez złośliwości . Rzym już zrezygnował ze zwierzchnictwa Kościoła ...

 

 

 Słowianie wracają na SALONY ?

Mam nadzieję  , że nie . To inni pukają do naszych salonów ....

Polacy ,

nie wiem jaka była , a nawet czy była ,nazwa zbiorowa plemion ,

które zostały nazwane POLSKĄ po 966r. ,

przestańmy myśleć o przodkach jako o barbarzyńcach , dzikusach , aborygenach , małpoludach ...

Poznanie naszej przeszłości wyprostuje  kręgosłupy . Moralne , umysłowe , polityczne ,religijne ...

Nie byliśmy gorsi niż inne plemiona ...

Dzisiaj nie jesteśmy gorsi niż inne narody...

 

Stanisław  Wyspiański napisał :

 RZECZ DZIEJE SIĘ W ROKU TYSIĄC DZIEWIĘĆSETNYM

SCENA 1.

CZEPIEC, DZIENNIKARZ.

CZEPIEC

Cóż tam, panie, w polityce? Chińcyki trzymają się mocno!?

DZIENNIKARZ

A, mój miły gospodarzu, mam przez cały dzień dosyć Chińczyków.

CZEPIEC

Pan polityk!

DZIENNIKARZ

Otóż właśnie polityków  mam dość, po uszy, dzień cały.

CZEPIEC

Kiedy to ciekawe sprawy.

DZIENNIKARZ

A to czytaj, kto ciekawy; wiecie choć, gdzie Chiny leżą?,

CZEPIEC

No daleko, kajsi gdzieś daleko; a panowie to nijak nie wiedzą,

że chłop chłopskim rozumem trafi, choćby było i daleko.

A i my tu cytomy gazety i syćko wiemy.

DZIENNIKARZ

A po co - ?

CZEPIEC

Sami się do światu garniemy.

DZIENNIKARZ

Ja myślę, że na waszej parafii świat dla was aż dosyć szeroki.

CZEPIEC

A tu ano i u nas bywają, co byli aże dwa roki w Japonii; jak była wojna.

DZIENNIKARZ

Ale tu wieś spokojna. - Niech na całym świecie wojna,

byle polska wieś zaciszna, byle polska wieś spokojna.

CZEPIEC

Pon się boją we wsi ruchu. Pon nos obśmiwajom w duchu. -

A jak my, to my się rwiemy ino do jakiej bijacki.

Z takich, jak my, był Głowacki. A, jak myślę, ze panowie

duza by juz mogli mieć, ino oni nie chcom chcieć!

 

Chciejmy , bardzo chciejmy spojrzeć jak miały się rzeczy 1000 lat wcześniej

- w latach 900 .....!!!!

Może też wiedzieli nasi przodkowie , gdzie Kitajce , Hindusi , Persowie ???

Może ogień i miecz cesarstwa rzymskiego narodu niemieckiego nie uszlachetnił naszej kultury , cywilizacji , moralności  ? Warto  poświęcić trochę  czasu na udzieleniu sobie odpowiedzi na podobne pytania .

Szczególnie , gdy niesłowianie interesują się naszymi dziejami  !!!

 Poniżej  przykład bardzo ładnego postu o Słowianach ...z anglojęzycznego forum!!!!

 

 

 

 


Go Back   The Apricity Forum: A European Cultural Community > General > Religion & Spirituality > Heathenry Portal
 

Notices
Heathenry Portal Dedicated to all forms of Heathenry: Heathenry, Asatru, Forn Sed, Theodism, Anglo-Saxon Heathenry, Odinism, etc.

Reply
 
Thread Tools Search this Thread
Old 12-21-2009, 05:30 PM   #1
Veteran Member
 
Last Online: 07-13-2012 12:47 AM
Join Date: Apr 2009
Meta-Ethnicity: .
Ethnicity: .
Gender: Male
Posts: 2,785
Jarl has a reputation beyond reputeJarl has a reputation beyond reputeJarl has a reputation beyond reputeJarl has a reputation beyond reputeJarl has a reputation beyond reputeJarl has a reputation beyond reputeJarl has a reputation beyond reputeJarl has a reputation beyond reputeJarl has a reputation beyond reputeJarl has a reputation beyond reputeJarl has a reputation beyond repute


 
default Slavic Paganism

Background


Slavic pre-Christian religion is one of the least known in comparison to other European peoples. There are no direct accounts which would describe its character. The only surviving sources which give some insight into Slavic paganism are the early Christian chronicles, like Nestor’s chronicle (Повесть временных лет) or Kosmas’ chronicle. Prokopios Kaisareus, the Byzantine historian wrote a brief account of Slavic religion.

Consequently, our knowledge of early Slavic religion is extremely fragmentary and not sufficient to reconstruct the pantheon or the mythology. All we know are general descriptions of single deities and customs distorted and described from a Christian, often non-Slavic, perspective.Religion of the Polabian tribes and East Slavs has been described slightly better than those of others.



Reconstructions of Creation Myth and Pantheon


Slavic creation myth has been reconstructed by ethnographists mostly from the Ukrainian and Bulgarian folklore legends. According to these tales, the world has been created from a primeval ocean or an abyss by Sventovit (who in some versions is replaced by Perun or Rod), as well as Svarog and Weles. These three deities were most likely the three main gods of the Slavic pantheon. Sventovit (or Perun) was most likely the main deity, a god-creator, while Svarog and Weles represented respectively the forces of light and darkness. According to the legends, Svarog and Weles together erected the land above the primeval ocean using the sand from the bottom of the abyss. However, they quarrelled over who will assume the rule over land and, as a result, Sventovit divided the world into two domains.


Weles became the god of magic, lore and riches. He became the ruler of the underworld or “Nawii”, where souls of the dead would go for rest. According to Nestor’s chronicle, written in Medieval Rus, it was a custom among the Slavs to take oaths in the name of Weles, or, in case of warriors, in the name of Perun. An old Russian document called “A word on Igor’s expedition” (Слово о плъку Игоревѣ), indicates that Weles was the patron-deity of sages and fortune-tellers. It is however interesting that Vladimir I, the pagan duke of Kievan Rus, did not list Weles as one of the Slavic gods to whom he erected statues in 980. Accoring to some scholars Weles was also a guardian of cattle. After christianisation Weles became the Devil. Some Slavis sayings refer to the “sins of Weles” or tak form of a curse - “go to the Weles!” – as in go to the Devil, go to hell.


Svarog on the other hand was an ancient god of fire. He was also the god of blacksmiths and sun. The root of the word “swar” is also common in Sanskrit and Iranian words referring to sky or fire. Svarog is probably a variant of a common fire/solar deity which the Slavs shared with the Indo-Aryans and the Iranians. According to some legends Svarog was the father of gods and the main god-creator.


It is interesting to note that the opposition between Svarog and Weles, or light and darkness, has its parallels in the Indo-Aryan worship of Mitra and Waruna, and Iranian worship of Ahuramazda and Aryman.

In Kievan Rus Swarog was also known as Dadźbóg, Dażbóg, or Dabóg. Alternatively Dadźbóg was the son of Swarog. Kievan dukes regarded themselves as “grandsons of Dadźbóg”.


In Polabie, Swarog was known under the name of Swarożyc (which can also mean “son of Svarog”). He was worshipped as the god of fire – incluing sacrifical and house fire. According to a German historian, Thietmar, the temple of Swarożyc was in Radogoszcz, or Radegost:

This image has been resized. Click this bar to view the full image. The original image is sized 509x494.


…on the territory of the Lutici, or Wieleci – a Slavic confederation of tribes known for their aggression and staunch devotion to paganism. This was the capital fort of the Redari who were a part of Lutici. It was also mentioned by Helmond and Adam of Bremen.


Thietmar wrote:

“There is, in the land of the Redari, a fort triangular in shape and with three gates leading to the inside, called Radogoszcz, surrounded from all sides by a great forest untouched by the natives and worshipped as sacred. Two of the gates are always opened for the people who enter. The third one, from the East side, is the smallest one and opens to a small pathway that leads to a nearby fearsome-looking lake. Within the for there is a single temple, built masterfully from wood and resting on the fundaments made of horns of wild animals. Its inner walls are adorned with the images of pagan gods and goddesses – which are, as one can notice by looking at them closely – sculptured wonderfully, from wood, while inside the chamber there are statues of gods, made by human hand, with helmets and armours – each with his own name engraved. The first one is called Swarożyc, and he is the subject of a particular worship among the pagans. There are also many banners stored in there, which they never take, except for war expeditions, and then they are carried by foot warriors. For protection of all of this, the natives have appointed special priests.”


Polabians:

Click this bar to view the full image.


Radegost:

This image has been resized. Click this bar to view the full image. The original image is sized 509x494.


/// - Veleti confederation

\\\ - Duchy of the Obodrites


Here is an interesting pdf on Slavic oracles:

http://sms.zrc-sazu.si/pdf/02/SMS_02...cki_Zaroff.pdf

And another one in German:

http://www.folklore.ee/Folklore/vol42/pommern.pdf


Adam of Bremen wrote that the Redari worshipped Radegast/Radogost, which would mean this was another name for Swarożyc. According to Helmond, Radegast was also worshipped by the neighbouring Obodriti. According to the sources, the Slavs kept a white horse in the temple of Swarożyc. This is interesting as horse often symbolised solar deities in other IE religions, like Celts. When the Lutici were defeated by the Saxons and temple burnt down, one of the bishops apparently rode on the sacred horse.


Click this bar to view the full image.


This image has been resized. Click this bar to view the full image. The original image is sized 527x414.





Slavic temple „am Groß Radener See”:

This image has been resized. Click this bar to view the full image. The original image is sized 600x335.


This image has been resized. Click this bar to view the full image. The original image is sized 2042x1442.


Main Slavic „grads“ and temples:

Click this bar to view the full image.


/// - Lutici

Polabian, Lechitic Slavs



Polabian Tribes:

This image has been resized. Click this bar to view the full image. The original image is sized 500x322.



A website on Polabisn Slavs - the Lutici, their history and religion:

http://www.killikus.de/mecklenburgis...ichen-ivenack/

Google-translated from German:
Quote:
The 1000 year old oak trees Ivenacker "of which today is unfortunately still a few of the once proud, include up to 35 meters high, are pedunculate oak view, to Germany's oldest trees, and embody it in an impressive way the living and almost touching story of the Pomeranian History:
Thus the 1000 year old oak trees Ivenacker could report on the Slavic people of the Vilkinamen and its settlement history, about the Christianization of the Cistercian Order, about the Reformation wars and the Thirty Years War and the development of Western Pomerania under the rule of Prussia until modern times. Next to the cathedral of Bad Doberan in Bad Doberan, the ruins of the monastery, the castle Dargun Ivenacker oaks between Demmin and Stavenhagen, one of the most important medieval and at the same time, recent evidence from the history of Western Pomerania. One can certainly assume that in Ivenack many prominent personalities of Mecklenburg-Pomerania history someday have shaken hands.
The "Thousand Oaks" from Ivenack are not the testimony of a forest, but they tell us in a unique way of farming after the settlement by a Slavic tribe in the 8th Century after Christ until the tourist use of the zoo in the modern era of the 21 Century:
After the end of antiquity, which had established in the north German lowlands Rugii together with the Germanic Goths, the time of the Great Migration, the North German plain, and later West Pomerania abandoned in the south to protest the ruling Roman Empire fought populated Slavic tribes from eastern Poland and Ukraine in the 6 - and 7 Century CE, the Germanic abandoned settlements. The settlements of Germanic tribes had been erected for safety reasons mostly on small islands of the north German lakes or in one of the many bogs. These special circumstances make use of the Slavic peoples and enlarged approaching the abandoned settlements of the former Germanic tribes to some well-known locations (spots).
In the 6 - and 7 Century, from the southeast in the North German plain immigrant Slavic peoples are grouped under the concept of the Elbe and the Baltic Slavs or Wends. The most famous northern German Slavic ethnic group which settled on the southern Baltic Sea between Ribnitz Damgarten and Wismar were Obodrites (Abodriti, Obodrites), based at Castle Mikel Castle (Castle Mechel, etc.), the later village of Mecklenburg. In today's Western Pomerania, the settled communities Rani (RUJAN) on Ruegen and Wilzen/Weleti between Demmin (Latin Civitas; städt center), Stavenhagen and continue to spread south. Mittelvorpommern to settle in Brandenburg, the Slavic Liutizen (Lutizen) and east of the Oder Lagoon and on the island of Usedom, the tribe moved to the Pomeranians. The Slavic peoples, whose head was always a Slavic prince who lived with their own language and religion as a common ethnic groups consisting of various family lines. The Slavic tribes lived mainly by the family livestock, hunting and farming. The Wilzen/Veleti successfully operated horse. Apart from the pagan beliefs with various gods and deities, made the Slav raids of any kind, which made them popular, and not in the Germanic empire in the 9th Century with the first military Auseinadersetzungen "Frankish Empire of the German nation," led by Charles the Great (741-814). The Wilzenfürst rex Wiltorum Dragowit [Mettenses priores Annales, ed B. von Simson (MGH SRG X, 1905), ad a. 789; Genealogy Middle Ages.] (Upper king submitted the Vilkinamen), Charles the Great, by surrender in campaign of 789, and the oath of allegiance [Dragowit - Prince of Wilez/Weleti]. Among the most famous northern German battles between the Germans and the Slavs of this time belongs to the Battle of Verchen of 1164 on the northern shore of Lake Kummerow. Regarding the settlement in place of Wilzen/Weleti Ivenack, it is interesting to know that the Ivenacker lake, like many other Slavs locations, has a small island, where there certainly was the headquarters of the Slavic tribe leader of Ivenack.
And an interesting passage on religion of local Slavs:

Quote:
The religion of the Slavic ethnic groups had different, sometimes mehrköpfige gods and idols that were worshiped as wooden statues in various temples. Such pagan temples were found on the island of Ruegen and in Neubrandenburg am Tollensesee. The princes of the Slavs lived in forts in inaccessible swampy areas or on the islands of large lakes (see Teterower Burgwall island) Burgwall Krakower See. About 955 west of the Slavic Obodrites living in Saxon territory south of the Baltic Sea invaded and raided the city Cocarescemier which are deemed to have somewhere between Plauer and Güstrow. During the Saxon King Otto I (in Hungary fought battle on the Lech), the Slavs killed all adult men and taking women and children as prisoners. The victorious battle of Recknitz (Recknitz at Ribnitz Damgarten) (WIKIPEDIA) by Otto I over the Slavs, followed by a 30-year period of peace and it developed from 968 a lively Christian missionary activity to the Slavs (CONTACT). With the Slavic uprising of 983 ended for the next 200 years the mission of the German Ostsiedlung. 1250/52, at the Cistercian nunnery was built in Ivenack and Slavic Hudewald much in the hands of the monastery Ivenack, which included the area around Ivenack. The mission of the nuns of Ivenack consisted primarily of missions to the Slavs, the spread of the Western religion, agriculture and medicine through herbal care. Fairly quickly arose in the Cistercian Abbey and the Cistercian monastery in Dargun Althof near Bad Doberan.

At Ivenack lake there was apparently the capital of the Lutici or Veleti – one of the strongest Polabian tribes. Veleti were also called Wilzen – after slav. “Wilcy” – meaning “Wolves”. Ivenack and its oaks groves:



This image has been resized. Click this bar to view the full image. The original image is sized 550x367.


Click this bar to view the full image.


Click this bar to view the full image.


This image has been resized. Click this bar to view the full image. The original image is sized 550x367.


Click this bar to view the full image.



It is interesting that the cult of Swarożyc at the temple of Radegost was by far the key uniting factor bestowing a sense of common identity upon various tribes of Lutici confederation. Swarożyc, like I said, was the god of sun and fire. And also god of war worshipped by the warriors. Cult of Swarożyc was common to all Slavs, and commonly took form of morning prayers to the rising sun.


History of the Veleti confederation:

"... In the late 10th century, the tribes mentioned above formed an alliance known as the Liutizians (also Liutizi, Lyutitzi, or Liutitians; German: Liutizen or Lutizen). The leaders of the Liutizian tribes met at their major stronghold, the fortified temple of Rethra, and decided important matters together. They are believed to have played the key role in the Slavic uprising of 983. However, the alliance fell apart due to internal conflicts in the 1050s; Rethra was raided and destroyed by the Saxons in the winter of 1068/69.

The Kissini and the Circipani were targeted in various attacks from the west, e.g. Saxon raids in 1114 and 1125, and were succeeded by and incorporated into the Obodrite confederacy by Gottschalk.

The Redarier and Tollenser and some Circipani were in part succeeded by the Pomoranians and Poles coming from the east in the 1120s, and in 1147 again invaded by the participants of the Wendish Crusade. The division of the Liutizian lands that took place in the early 12th century is still present in the borderline dividing Mecklenburg, which emerged from the Obodrite state, and Vorpommern to the east.

Territories conquered by the Pommornian duke Wartislav I aided by Polish duke Boleslaw III the Wrymouth became the Duchy of Western Pomernia:

This image has been resized. Click this bar to view the full image. The original image is sized 3009x2363.



...initially a fiefdom of Poland, later semi-independent and subjected to German Emperor. The Liutizian lands were subject to the Holy Roman Empire until 1164 and, after a period of Danish raids and occupation, settled by Germans in the Ostsiedlung thereafter. The remnants of the Slavic tribes were gradually Germanized and assimilated during the following centuries..."






Svantevit, Świętowit or Światowid was the other chief diety of the Slavic panthenon, symbolised by a swan or a white horse:



Click this bar to view the full image.




His main temple was in the famous Arkona, on the island of Rugia inhabited by a seafaring and expansive tribe of Rani:



This image has been resized. Click this bar to view the full image. The original image is sized 639x331.


Click this bar to view the full image.


Click this bar to view the full image.


There was a temple there, erected upon the cliffs of a little peninsula jutting out into the sea and facing the East. More info here:

http://wanclik.free.fr/Svantevit.htm


Saxo Grammaticusa in his Gesta Danorum wrote that the temple contained an enormous statue of an anthropomorphic creature with four faces. In one hand it was holding a horn, which the priest would fill with honey to perform divinations.

Sventovit was also god of war. His main attribute was sword and his symbol, like that of Swarożyc apparently, was a white horse used for fortune telling.


Arkona:

Click this bar to view the full image.









This image has been resized. Click this bar to view the full image. The original image is sized 1024x629.






Other pagan Slavic temples in the vicinity:





Like the temple of Swarożyc in Radogoszcz, the temple of Sventovit in Arkona was wooden. Inside, the walls were adorned with sculptures and paintings. The temple was also a treasury and was guarded by 300 horseman. It was sacked in 1168 by a Christian duke of the Danes - Valdemar I den Store:




…who organized a crusade against pagan Slavs together with bishop Absalon, here supervising the toppling of the statue of Sventovit:

This image has been resized. Click this bar to view the full image. The original image is sized 912x644.


As a result Rani became vassals of the Danes and were forced to adopt Christianity. Teslav, the duke of the Rani, became a vassal of Valdemar I and gave rise to a local Rugian dynasty.

Last edited by Jarl; 12-21-2009 at 07:20 PM..
Jarl non è connesso   Reply With Quote
Old 12-21-2009, 05:44 PM   #2
Veteran Member
 
Last Online: 07-13-2012 12:47 AM
Join Date: Apr 2009
Meta-Ethnicity: .
Ethnicity: .
Gender: Male
Posts: 2,785
Jarl has a reputation beyond reputeJarl has a reputation beyond reputeJarl has a reputation beyond reputeJarl has a reputation beyond reputeJarl has a reputation beyond reputeJarl has a reputation beyond reputeJarl has a reputation beyond reputeJarl has a reputation beyond reputeJarl has a reputation beyond reputeJarl has a reputation beyond reputeJarl has a reputation beyond repute


 
default

I will try to improve the thread with time. I will also try to limit speculation and "modern pagan" inventions to give readers a minimalistic image, but as cerdible as possible. There are today tendencies to invent stuff, which I totally do not accept. Vague truth is better than a definite beautiful lie.


It is speculataed that Swarog was symbolised by swarga's and swastikas:





While Perun (by most scholars identified with Polabian Sventovit), god of thunders, by "god's hands":

This image has been resized. Click this bar to view the full image. The original image is sized 600x600.




Symbols form early Polish pottery:

Click this bar to view the full image.



Perun was only known from Kievan Rus. It is unknown if Perun and Polabian Sventovit were two forms of the same deity. Out of all the gods listed by the pagan duke of Kiev, Vladimir I, Perun was the main one. He was described as having "silver hair and golden moustache".

However, it is safe to assume that cult of Perun was common through whole Slavdom. Procopius of Cesarea wrote that Slavs worship many gods, but out of them all, the thunder god is the most important and regarded as the ruler of the world to whom sacrifices should be offered from oxen and animals.

Variants of Perun were most likely:

- Polabian Prowe from Wagria

- Polabian Porenut from Rugia (with 5 faces - Saxo Grammaticus)

- Polabian Swentovit (with sword and 4 faces) and Rugewit (with sword and seven faces) both from Rugia (Saxo Grammaticus)



All these deities were said to be of great importance and were symbolised by sword, most likely meaning they were gods of war, and imagined to have several faces - possibly symbolising their omnipotence and power. Apparently sexual contacts in the vicinity of Rugewit's temple were forbidden. Most of these gods were also symbolised by oak tree. Oak tree forests were called "peregynia".

Perun/Sventovit was a Slavic variant of a god of sky and thunders which was symbolised by horse, or axe (topor in Slavic, or tapar in Iranian). In some folklore tales Perun, god of sky and thunders, has to fight Żmij, god of chaos. This clearly reminds the Svarog-Weles antagonism, which I mentioned before. It is well possible that some degree of overlap existed between Svarog and Perun, as well as Weles and Żmij.

Some scholars, like H. Łowmiański, equate Perun with Svarog

Last edited by Jarl; 12-21-2009 at 09:59 PM..
Jarl non è connesso   Reply With Quote
The Following 13 Users Say Thank You to Jarl For This Useful Post:
Old 12-21-2009, 06:04 PM   #3
Inactive Account
 
Join Date: Nov 2008
Meta-Ethnicity: Gone
Ethnicity: Gone
Gender: Male
Posts: 5,604
Psychonaut has a reputation beyond reputePsychonaut has a reputation beyond reputePsychonaut has a reputation beyond reputePsychonaut has a reputation beyond reputePsychonaut has a reputation beyond reputePsychonaut has a reputation beyond reputePsychonaut has a reputation beyond reputePsychonaut has a reputation beyond reputePsychonaut has a reputation beyond reputePsychonaut has a reputation beyond reputePsychonaut has a reputation beyond repute


 
default

Excellent posts! Do you have any books to recommend on either the original wave of Slavic Pagans or on the modern revival? I've seen quite a bit of good literature on Baltic Paganism (Romuva), but not much on the Slavic.

KOMENTARZE

  • Warto byłoby przetłumaczyć
    i wraz z ilustracjami stworzyć z tego niezwykle interesujący artykuł dla szerszego grona Czytelników.
  • @a1a 19:07:03
    Zamieszczam link do tego forum http://www.theapricity.com/forum/showthread.php?t=11803
    Posty i komentarze dosyć poprawnie tłumaczy google translator.
    Warto wykorzystać.Swoim postem chcę zachęcić Rodaków , aby szukali swoich korzeni .
    "Chata wuja Toma "? Możliwe .Przede wszystkim jednak Nasza Chata .
  • ---mam wrażenie - że tam są nasze duchowe korzenie
    https://www.google.pl/search?q=Arkaim&ie=utf-8&oe=utf-8&aq=t&rls=org.mozilla:pl:official&client=firefox-a
  • chwała ci za znalezienie tego wpisu, nie ma tam żadnych rewelacji
    ale dla tych, co uważają, że ci co w krwi niemieckim mieczem utopili wiarę ojców przynieśli nam cywilizację, niech się zastanowią. Niewiele wiemy o religii ojców, gdyż chrześcijaństwo wprowadzali nam nie Polacy. Religia Celtów opisana została, bo tam chrześcijaństwo wprowadzali Irlandczycy, germańska, bo przyjmowali germanie, słowiańska nie została opisana, bo chrześcijaństwo wprowadzali wychowankowie niemieckich klasztorów. Dziś szukamy korzeni na rusi.

    Nie mam zbyt wiele czasu, bo terminową robotę robię, ale wrzucę fragment tłumaczenia trochę lepszego niż google
  • @ninanonimowa 19:52:17
    Też jestem bardzo zainteresowany tematem ARKAIM.
    Cała historia z odkryciem tego miejsca jest bardzo interesująca .
    Podobno Putin , już jako prezydent Rosji ,przypadkiem dowiedział
    się o tym miejscu od zagranicznych dyplomatów .
    Komu zależy na ukrywaniu lub nie popularyzowaniu wiedzy o Słowianach ?
    To muszą być " mocni " ludzie . A w Rosji to nie watykańscy katolicy ?
    Ps.
    Mam w długoterminowych planach odwiedzenie ARKAIM .
  • @zbigniew1108 20:06:00
    Na razie tyle i przepraszam za zgubność tłumaczenia:

    Słowiańska religia przed-chrześcijańska jest jedną z najmniej znanych w porównaniu do innych narodów europejskich. Brak bezpośrednich relacji, które opisują jej charakter. Jedyne zachowane źródła, które dają pewien wgląd słowiańskiej religii przedchrześcijańskiej są wczesnochrześcijańskie kroniki, jak kroniki Nestora „Kronika czasów minionych” (Повесть временных лет) lub Kosmasa To. Prokopios Kaisareus, bizantyjski historyk napisał zwięzłe słowiańskiej religii.

    W związku z tym nasza znajomość wczesnej słowiańskiej religii jest bardzo fragmentaryczna i nie wystarcza, aby zrekonstruować panteon lub mitologią. Wszyscy wiemy, że to ogólne opisy pojedynczych bóstw i zwyczajów zniekształcone i opisane z chrześcijańskiej, często nie-słowiańskiej perspektywy. Religia plemion połabskich i Słowian wschodnich została opisana nieco lepiej niż inne.

    Rekonstrukcje Mitu Stworzenia i Panteoni

    Słowiański mit stworzenie został zrekonstruowany przez etnografów głównie z ukraińskich i bułgarskich legend ludowych. Według tych opowieści, świat został stworzony w pierwotnym oceanie lub w otchłani przez Świętowita (w niektórych wersjach utrzymuje się PERUN lub ROD), jak również Svarog i Weles. Te trzy bóstwa były najprawdopodobniej trzema głównymi Bogami słowiańskiego panteonu. Świętowit (lub Perun) był najprawdopodobniej głównym bóstwem, bóg-stwórca, a Svarog i Weles reprezentowali odpowiednio sił światła i ciemności. Według legend, Svarog i Weles razem wznieśli ziemię nad pierwotnym oceanie przy użyciu piasku z dna otchłani. Jednakże, kłócili się, kto przejmie władzę nad ziemi i w rezultacie, Sventovit podzielił świat na dwie domeny.
    Weles został bogiem magii, tradycji i bogactwa. Stał się władcą podziemia lub "Nawii", gdzie dusze zmarłych odchodziły na sdpoczynek. Według kroniki Nestora, napisanej w średniowiecznej Rusi, w zwyczaju Słowian podejmowano przysięgi w imię Welesa lub, w przypadku wojowników, w imię PERUNa. Stary rosyjski dokument o nazwie "Słowo o wyprawie Igora" (Слово о плъку Игоревѣ), wskazuje, że Weles był patronem-bóstwem mędrców i wróżek. Warto jednak wspomnieć, że Władimir I, pogański książę Rusi Kijowskiej, nie wymienił Welesa jako jednego z bogów słowiańskich, którym wzniósł posągi w roku 980. Zgodnie ze zdaniem niektórych badaczy Weles był również opiekunem bydła. Po chrystianizacji Weles stał się diabłem. Niektóre wypowiedzi Slavis odnoszą się do "grzechów Welesa" lub formą w przekleństwa - "idź do Welesa" - jak w idź do diabła, pójdź do piekła.
    Svarog z drugiej strony był starożytnym bogiem ognia. Był także bogiem kowali i słońca. Korzeniem słowa "swar" jest również powszechne w sanskrycie i irańskie słowa odnoszące się do nieba lub pożaru. Svarog jest chyba wariantem wspólnej bóstwa ognia /słońca, wspólnego Słowianie z Indo-Aryjczykami i Irańczykami. Według niektórych legend Svarog był ojcem bogów i głównym bogiem-stwórcą.
    To ciekawe, że opozycja między Svarogiem i Welese lub światłem i ciemnością, ma swoje analogie w indo-aryjskim kulcie Mitry i Waruna oraz irańskim kultcie Ahuramazda i Aryman.
    W Rusi Kijowskiej Swarog znany był również jako Dadźbóg, Dażbóg lub Dabóg. Alternatywnie Dadźbóg był synem Swaroga. Kijowscy książęta uważali się za "wnuków Dadźbóga".
    Na Polabiu, Swarog był znany pod nazwą Swarożyc (co może również oznaczać "syna Svaroga"). Czczony był jako bóg ognia – uwzględniając w tym ogień ofiarny i ogień domowy. Według niemieckiego historyka, Thietmar, świątynia Swarożyc był głównym Bogiem w Radogoszczy (określanym jako Radegost) na terytorium Luticji lub konfederacji Wieleckiej - słowiańskiej konfederacji plemion znanych ze swojej agresji i zagorzałego nabożeństwa do wiary ojców. Gród ten był stolicą Redarów którzy byli częścią Lutici. Wspomninał to również o Helmond i Adam z Bremy.
  • @Zawisza 20:03:55
    Przytoczyłem link nie jako źródło rewelacji , ale jako przykład anglojęzycznych internautów zainteresowanych tematem Słowian .
    Ps.
    Życie składa się z rewelacji i z codzienności .
    W Polsce mamy tak dużo rewelacji , że stają się codziennością.
    A ja dla swojego wnuczka pragnę współtworzyć rewelacyjną codzienność ...
  • @Zawisza 20:25:12
    Dziękuję za tłumaczenie . Nie mniej interesujące są komentarze .
    Ale jak wspomniałem wyżej ,mój post ma na celu mobilizację Rodaków do szukania korzeni .
  • @zbigniew1108 20:30:14
    Chętnie bym przetłumaczył resztę, ale niestety czas. Moze jeszcze coś w nocy, tak przed zaśnięciem?
    Oczywiście, że nie chodzi o rewelacje, dla mnie to sprawa znana, ale kto dziś czytał Gieysztora? Dla większości to rewelacja, zresztą tę wiedzę nie wyniosłem ze szkoły a zaczęło się od Polski Piastów Jasienicy no i coś zaskoczyło. Trochę o tym czytałem. Jeszcze raz dzięki za poruszenie tematu.
  • @zbigniew1108 20:30:14
    Jeszcze tak jak przeglądam te komentarze, to warto dodać. Ślęża była świątynią na długo przed czasami Słowiańskimi i jest dobrze znana. Tam zresztą jest kompleks świątyń. Znacznie mniej osób wie, o tym, że Łysiec (święty Krzyż), Katedra Gnieźnieńska to również świątynie słowiańskie. Wspaniała i zupełnie nieznana jest świątynia w Górach Świętokrzyskich, Góra Dobrzeszowska z odkopaną całkowicie nie zniszczoną świątynią Wiślan, która razem z g.Siniewską (jeszcze nie zbadaną) i Łyśćcem w okolicach 1 maja (święto pasterskie) wskazują linię wschodu słońca. Ileż jeszcze rzeczy kryje nasza ziemia,
  • Bałwany
    Indoeuropejczycy – umowna nazwa grupy ludów posługujących się językami indoeuropejskimi, pochodzącymi wedle językoznawców od wspólnego praindoeuropejskiego korzenia. Dawniej wszystkich Indoeuropejczyków nazywano Ariami, obecnie nazwa ta jest używana jedynie w odniesieniu do ludów indoirańskich.

    Wspólne korzenie języków indoeuropejskich nie są dziś w sposób poważny podważane. Używanie danego języka – funkcja mogąca ewoluować w czasie – nie musi jednak oznaczać pokrewieństwa etnicznego. Nic nie wskazuje, aby ludy innego pochodzenia etnicznego nie mogły przejmować języków indoeuropejskich wraz z ich rozprzestrzenieniem na obszarze Europy. Dotyczyć to mogłoby na przykład autochtonicznych ludów europejskich, mieszkających na tym kontynencie przed przybyciem ludów ze wschodu. Często również "nowi" przybysze po pewnym czasie przejmowali język indoeuropejski (np. tureccy Awarowie zarzucili w średniowieczu język ojczysty i przyjęli język słowiański). Tak więc identyfikacja języka z etnosem jest sprawą sporną, a dyskusja często w XX wieku zabarwiona ideologią. Jeszcze bardziej kontrowersyjna jest identyfikacja języka z narodem rozumianym wedle XIX i XX-wiecznych koncepcji. W takim podejściu można by dojść bowiem do przekonania, że wszyscy mieszkańcy Boliwii, mówiący w języku hiszpańskim – są Indoeuropejczykami.

    Biblia nie mówi w sposób bezpośredni o pochodzeniu różnych ras czy o kolorach skóry u ludzkości. Tak naprawdę istnieje tylko jeden gatunek, i jest to gatunek ludzki. W nim istnieje wielka różnorodność kolorów skóry, i różne są cechy charakterystyczne. Niektórzy spekulują, że w momencie, kiedy Bóg pomieszał języki przy budowie wieży Babel (Księga Rodzaju 11:1-9), rozpoczął też tworzenie różnych ras. Jest możliwe, że Bóg pozwolił na różnice genetyczne, aby ludzie byli lepiej przystosowani do przetrwania w różnych klimatach, tak więc mieszkańcy Afryki są lepiej wyposażeni genetycznie do przetrwania w gorącej Afryce. Zgodnie z tym poglądem Bóg pomieszał języki, powodując językową segregację, a potem stworzył różnice rasowe, opierając się na tym, gdzie dana rasa się osiedliła, na podstawie kryteriów geograficznych. Jest to możliwe, jednak nie istnieją żadne bezpośrednie podstawy biblijne potwierdzające ten punkt widzenia. O rasach / kolorze skóry ludzkości Biblia nie wspomina, gdy mówi na temat pomieszania języków.

    Po potopie, kiedy zaczęły istnieć różne języki, grupy ludzi mówiące w tym samym języku przeprowadziły się, by żyć z ludźmi mówiącymi w ich języku. Robiąc to ludzie pozwolili by ich cechy genetyczne zostały przekazane potomstwu, ponieważ dana grupa nie mogła już rozmnażać się z całą resztą ludzkości. Doszło do bliższej endogamii, i z czasem pewne cechy charakterystyczne zaczęły się uwydatniać w różnych grupach (spośród których wszystkie musiały być obecne w kodzie genetycznym). Dalsza endogamia miała miejsce już na przestrzeni następnych pokoleń, różnice genetyczne stawały się coraz mniejsze, i w końcu ludzie mówiący tym samym językiem posiadali wszyscy te same cechy, i rzadko dodawana do nich była jakaś inna cecha genetyczna.

    Inne wytłumaczenie mówi o tym, że Adam i Ewa posiadali geny, by stać się przodkami białej, brązowej i czarnej rasy (i wszystkich pośrednich ras). Byłoby to na podobnej zasadzie, jak w przypadku potomstwa pary mieszanej, której dzieci często różnią się między sobą kolorem skóry. Skoro Bóg chciał, by w obrębie ludzkości miały miejsce różnice, wydaje się sensownym również fakt, że chciał On, aby Adam i Ewa mieli dzieci o różnych odcieniach skóry. Później, jedynymi osobami, które przeżyły potop, był Noe i jego żona, oraz synowie Noego i ich żony, razem 8 osób (Księga Rodzaju 7:13). Może żony Sema, Hama i Jafeta były innej rasy, niż Noe? Może wszystkie te osoby były innej rasy, co może oznaczać, że posiadały one cechy genetyczne, które umożliwiały powstawanie potomstwa różnych ras. Jakiekolwiek byłoby wytłumaczenie, najważniejszym aspektem tego zagadnienia jest świadomość, że wszyscy jesteśmy tej samej rasy, wszyscy stworzeni przez tego samego Boga i dla tych samych celów.

    Chińskie pismo i Arka Noego
    Jeśli zadajesz sobie pytanie dokąd zmierzamy, powinieneś najpierw zadać pytanie: skąd przyszliśmy? Ludzie którzy krytykują wiarę w Boga i Pismo Święte, traktują to wszystko jako bajki. Często przywołują również zdanie że chrześcijanie nie są pępkiem świata, mamy przecież na planecie tak wiele innych kultur i religii.
    W ten sposób udowadniają że nie wiedzą wszystkiego o tych „innych” kulturach. Ich wierzenia i doktryny religijne powstały tysiące lub setki lat temu jednak NIE BYŁY takie zawsze. Wszystkie narody świata wywodzą się przecież z jednego zródła. Słyszeliście kiedyś o legendzie Hawajczyków o Potopie i człowieku imieniem Nu?
    Albo o chińskiej wersji Potopu?
    Chińska kultura jest zaliczana do najstarszych cywilizacji na świecie. Niewiele myląc się można powiedzieć, że jej początki sięgają mniej więcej tego samego czasu, co powstanie cywilizacji Sumeru, Egiptu i doliny Indusu, więc około 4000 lat temu. Chińska cywilizacja, nadal nie do końca w Europie doceniona, jednak odznacza się niezwykłą ciągłością kulturową. Pomimo pojawiających się tu i ówdzie ewolucyjnych koncepcji równoległego rozwoju najstarszych cywilizacji (np. A. Kondratow), ostatnimi czasy uczeni coraz bardziej skłaniają się pociągnąć linie łaczące wszystkie te kultury ze starożytną doliną Szinear. Tak też interpretuje się najstarsze chińskie mity. Jeden z nich mówi o żyjącym 4000 lat temu władcy chińskim Jü (Yu), który był ”pogromcą wielkiego potopu”. Jü skierował te wody do rzek i mórz, by jego lud mógł się na nowo osiedlić w kraju. Znawca mitologii Joseph Campbell napisał o chińskiej „epoce Wielkiej Dziesiątki”: „Jeżeli chodzi o te znamienne czasy, które kończą się potopem, to według mitologii z wczesnego okresu dynastii Czou panowało wtedy dziesięciu cesarzy. Wydaje się więc, że mamy tu do czynienia z lokalną adaptacją starosumeryjskiej listy królów”. Campbell przytoczył również inne szczegóły z legend chińskich, mające stanowić „dodatkowe świadectwo ich mezopotamskiego pochodzenia”.
    Co ciekawe, według innych legend chińskich, bohater imieniem Nüwa (lub Nügua, Nu Kua) przyczynił się do odwrócenia Potopu, którego wody sięgnęły niemal słońca, a po katastrofie zasiedlił z powrotem świat ludźmi (W bliższych nam czasach Nüwa zaczął być przedstawiany jako bóstwo, z czasem bóstwo żeńskie). Oprócz rzucającego się w oczy podobieństwa imion Nüwa – Noe, zaskakuje wzmianka, że uratował on/ona osiem osób, w późniejszych, taoistycznych legendach przestawianych jako ósemka nieśmiertelnych.
    Zatem chiński ideogram „statek” mieści w sobie myśl o „ośmiu osobach w łodzi„. Zdumiewająco przypomina to sprawozdanie biblijne, według którego w arce przeżyło osiem osób: Noe, jego żona, jego trzej synowie – Sem, Cham i Jafet, oraz żony synów (Rodzaju 7:13). Pochodzący z pierwszego stulecia List 1 Piotra 3:20 potwierdza: „gdy cierpliwość Boża wyczekiwała za dni Noego — w czasie budowy arki, w której niewiele osób, to jest osiem dusz, zostało bezpiecznie przeprowadzonych przez wodę” (por. 2 Piotra 2:5).
    Zbieżność z relacją biblijną o ogólnoświatowym Potopie nie jest zaskakująca. Według Księgi Rodzaju, przez pierwsze kilkadziesiąt-sto lat po zakończeniu Potopu, potomkowie Noego i jego trzech synów stopniowo zasiedlali obszary położone na południe i północ od górzystej krainy Ararat. Pamięć o cudownym ocaleniu była świeża i żywa. Jakieś 100-150 lat później na aluwialnej równinie Międzyrzecza, niektórzy osadnicy próbowali przeciwstawić się Bożemu zamiarowi, skutkiem czego doszło do pomieszania języków. Ta nadludzka ingerencja przyśpieszyła rozchodzenie się potomków Noego w różne regiony świata. Jednak zabrali oni z Babel nie tylko zrąb wierzeń i zwyczajów, ale też ciągle świeżą pamięć o bezprecedensowej katastrofie, z której wyratowano osiem osób w wielkim statku. Nie minęło wiele lat, gdy osadnicy (prawdopodobnie potomkowie Jafeta) dotarli do Chin, gdzie zaczęli tworzyć własne państewka, które wkrótce zjednoczył na poły legendarny Żółty Cesarz, uważany zresztą za wynalazcę pisma. Kultura chińska nabrała swego charakterystycznego rysu, który przetwał do dziś. I choć słowne opowieści ciągle przeobrażały się z coraz bardziej mityczne legendy, to w pierwszych znakach pisanych na zawsze zakrzepły okruchy prawdy historycznej.
    Temat ten porusza również artykuł „Chinese memories of Noah’s Flood?„ oraz encyklopedia biblijna Wnikliwe poznawanie Pism (tom.1, str. 328). Znak „statek” to zaledwie jeden przykład zbieżności między Księgą Rodzaju, a starożytnymi chińskimi znakami pisma. Wiele innych omówiono w książce „The Discovery of Genesis: How the Truths of Genesis Were Found Hidden in the Chinese Language„, z której zaczerpnięto kilka przykładów na tej stronie.
    Natomiast czytelnikom bardziej wymagającym gorąco polecem lekturę naukowego artykułu „Noah’s ark hidden in the ancient Chinese characters„, gdzie autorzy przedstawiają co najmniej 24 podobne przykłady znaków złożonych nawiązujących min. do arki, Potopu i ośmiu osób, które to znaki znajdują się na najstarszych zabytkach pisma chińskiego (napisy na kościach wróżebnych, naczyniach brązowych i starożytnych pieczęciach) pochodzących z I i II tysiąclecia p.n.e.
    W pierwszej wersji artykułu użyłem znaków chińskich, jednak nie wszyscy Czytelnicy mogli je odczytywać na ekranach swoich komputerów. Dla łatwiejszego odbioru usunąłem te znaki i wkleiłem ich obrazy. Natomiast polecam wszystkim zainstalowanie wschodnioazjatyckich czcionek (np. stąd ) i skorzystanie z internetowego słownika chińsko-angielskiego w połączeniu z metodą kopiuj-wklej (bardzo łatwe i praktyczne). Wtedy te znaczki przemówią: 船, 舟, 八, 口. 好运!!
    Najciekawsze jednak wspomnienia Potopu przetrwały w znakach słynnego pisma chińskiego. Jego początki sięgają zarania ich cywilizacji, a najstarsze zabytki pochodzą z II tysiąclecia p.n.e. System ideogramów i piktogramów, nie pokrywający się z wymową, może budzić przerażenie u Europejczyka, ale to właśnie on zapewnia komunikację ponad miliarda mieszkańców Państwa Środka, którzy posługują się różnymi dialektami i językami. Poza tym znaki zostały przyswojone przez sąsiednie narody, na przykład w Japonii, dzięki czemu niezależnie czy mówisz w dialekcie mandaryńskim, kantońskim czy po japońsku, wiesz, że „słońce” to słońce, a ”drzewo” to drzewo. Oczywiście oprócz tych podstawowych słów, istnieją pojęcia bardziej skomplikowane, które są przedstawione znakami złożonymi z dwóch, trzech, a nawet czterech innych znaków prostych. Na przykład w symbol oznaczający „błyskawicę” wkomponowane są dwa znaki proste: „deszcz” i „pole”. A ponieważ system ten jest bardzo stary, więc wiele znaków złożonych stanowi niejako „skamieliny” sposobu myślenia i pojmowania pojęć przez mieszkańców Azji wschodniej u zarania cywilizacji.
    Warto na przykład przyjrzeć się chińskiemu znakowi (bardzo popularnemu w dobie globalizacji) oznaczającemu „statek”. Występuje on w tej formie zarówno w piśmie tradycyjnym, jak iuproszczonym, oraz w piśmie japońskim. ShangDi (Niebiański Cesarz). Chińskie bóstwo monoteistyczne znacznie wyprzedzające Budde i Lao Ze.


    "wśród wielorakich bóstw Słowian wybija się nad innymi bóg ziemi Rugian, Świętowit, mianowicie jako skuteczny w wyroczniach; w porównaniu z nim innych uważają oni tylko za półbogów. Stąd też zwykle co roku składają w darze na jego cześć ofiarę z chrześcijanina, na którego wskaże los. Tam też kierowano składane ze wszystkich krajów sumy przeznaczone na ofiary. Ze szczególnym zaś szacunkiem odnoszą się do służby przy bóstwie; bowiem ani nie zezwalają na złożenie przysięgi, ani też nie dopuszczają do bezczeszczenia świątyni czy też profanacji wobec wrogów."

    ...składają w darze na jego cześć ofiarę z chrześcijanina...

    "...w "Mitologii polskiej" zgadzał się z późniejszą uwagą Szafrańskiego: Świętowit arkoński miał cztery głowy i szyje, po dwie z przodu i z tyłu, bez czapki; ów posąg zbrucki ma cztery głowy o jednej szyi i pod jedną czapką; wykonanie jego w wapniku bardzo jest prymitywne. Jakiekolwiek jest pochodzenie tego bałwana [...], z Świętowitem, bożkiem rugijskiego słowiaństwa (bałwany tych stron odznaczają się mnogością kształtów, głów i rak), nic a nic nie ma do czynienia.."
  • ---- BAŁWANY -miłe
    -- cokolwiek mądrego / nie wątpię / Pan napisze -będzie i jest SKAŻONE więc w jakimś sensie nieprawdziwe --pisze Pan z pozycji KATOLIKA / CHRZEŚCIJANINA w dodatku opiera się Pan na Biblii -nawet jeśli przytacza Pan inne obcej kultury zródła -Pana punkt patrzenia jest biblijny -NIE MOŻE BYĆ ZATEM !!!! NAUKOWYM / piszące tutaj bałwany słyszały o Państwie Chiny :)))) i paru innych rzeczach TEŻ -aha ciekawe plemię DOGONI i ich wykładnia pochodzenia plemienia /
  • Wiedza
    Pan Białczyński robi gigantyczną pracę.......

    http://bialczynski.wordpress.com/


    Polecam

    Sława Nam!
  • @omnia 22:02:03
    Myślę, że doprowadzi to do wzrostu poczucia wartości kulturowej Polaków. Wreszcie nasza historia przestanie się rozpoczynać w roku 966 z okaże się, że to my wnieśliśmy do kultury Europy wiele. Słowianie to największy lud Europy. Badania genetyczne wykazały, że to co w historii określa się Germanami to połączenie 3 ludów, Celtów, Słowian i Nordyków - kolejność odzwierciedla wkład genetyczny w ten lud, czyli najwięcej Celtów, później Słowian. Domieszka Nordyków jest znacząco mniejsza. Najwyższy czas powiedzieć wyraźnie, nie przyszliśmy do Europy jako bezmyślny lud potrzebujący chrześcijańskiego. To, że w starciu tych dwóch religii chrześcijaństwo ulega przeobrażeniu, asymiluje główne święta religii przedchrześcijańskich (celtyckich, słowiańskich) nadając im znaczenie katolickie. Tego ludzie nie są świadomi i tej świadomości boi się wielu katolików.
    św. Jan, M.B.Gromniczna, Boże Narodzenie, 3 Króli, II dzień świąt Wielkiej Nocy, Zielone Świątki i wiele innych to święta o rodowodzie przedchrześcijańskim.
  • @omnia 22:02:03
    Linków z materiałami o przedchrześcijańskim okresie Słowian jest coraz więcej .Oczywiście są na różnym poziomie wiedzy i kultury języka .
    Na pewno można znaleźć dużo interesujących informacji ,
    Jako przykład przytoczę tłumaczenie tekstu z Der Spiegel dokonanego przez OPOLCZYKA na jego blogu polskim
    / już wcześniej zamieściłem je w komentarzu do innego posta/ :


    Droga do historii
    Odwiedziny z szarej strefy
    Manfred Ertel

    Historia Niemców jest bez (udziału w niej) Słowian nie do pomyślenia. Ci poganie ze Wschodu przybyli z ciemności europejskiego świata i pozostawili po sobie tchnienie (powiew) kultury i demokracji.

    Tak zapewne wyobrażali sobie ówcześni niemieccy chrześcijanie sąd ostateczny, a co najmniej święty Gniew Boży: dzikie hordy napadają na niewinnych feudałów i chłopów z ich rodzinami. Domostwa i pola zostają spalone, bydło i ludzie zmasakrowani. Na koniec pozostają zniszczenie, śmierć i diabeł.

    Jest rok 983, kiedy to cesarstwo rzymskie na niemieckich ziemiach w taki właśnie sposób zatrzęsło się w posadach. 29 czerwca płonie siedziba biskupa w Havelbergu w pobliżu Łaby, 1 lipca w płonie (siedziba biskupa) w Brandenburgii.

    “Barbarzyńcy” ze wschodu przekraczają nawet Łabę, plądrują klasztor Kalbe nad rzeką Milde w pobliżu dzisiejszego Salzwedel w Saksonii-Anhalt i niszczą wiele wiosek. Plądrują Hamburg, a biskupstwo Aldenburg w Ostholstein położone naprzeciwko Fehmarn zostało wgniecione w ziemię/zrównane z ziemią. Jedynie dzięki ucieczce na łeb na szyję w kierunku na zachód uratowali swoje życie dostojnicy kościelni i polityczna elita.

    Atak Słowian ze wschodu wywołał takie zaskoczenie, że ówcześni kronikarze jeszcze lata później filozofowali/zastanawiali się – kim są ci atakujący i skąd się oni wzięli – jak to sformułował na początku następnego stulecia biskup Thietmar z Merseburga, kronikarz z tamtych czasów.

    Atak ten, który do kronik przeszedł pod nazwą Powstania Słowiańskiego (Slawenaufstand) przeprowadzili Wieleci (Lutycy). Tak nazywał się związek wielu mniejszych plemion, które wcześniej nie zauważone mieszkały na terenie Meklemburgii i Pomorza Przedniego pomiędzy dolnym biegiem rzeki Warnowy, rzeką Penne i Havel.

    Wieleci byli poganami, jak większość ówczesnych Słowian. Czcili Bogów takich jak Świętowit, czterogłowy Bóg wojny. Jego kolosalna statua, którą czczono także w związku ze żniwami stała w grodzie na wyspie Rugii nad samym urwiskiem morskim – jej replika przyciąga do dzisiaj turystów na przylądku Arkony.

    Także Swarożyc, słowiański bóg ognia i światła, był szczególnie chętnie adorowany, prawdopodobnie czczony był w legendarnekj Retrze-Radogoszczy. Ta drewniana, pełna figur bóstw świątynia mieściła się prawdopodobnie na południowym wybrzeżu jeziora Tollensesee w Meklemburgii.

    Jak wiele innych ludów (słowiańskich) Wieleci nie posiadali monarchii ani centralej władzy. Ludy słowiańskie składały się raczej z małych grup skupionych wokół pojedynczych grodzisk, a władzę polityczną sprawowały zgromadzenia całej wspólnoty (wiece).

    Ograniczenie ich autonomii wspólnoty słowiańskie zdecydowanie odrzucały, także paternalizm nad nimi ze strony króla czy kościoła.
    Z tego powodu Wieleci bronili się przeciwko narzuceniu ich terenom leżącym na wschód od Łaby władzy cesarskiej i papieskiej. Ostatecznie, z toporami w rękach zaatakowali nawet sami kraje chrześcijańskich Niemców, którzy chcieli ich podbić.

    Powstanie Słowian z roku 983 było czymś więcej niż tylko ich walką o pretensje do sprawowania władzy czy rewoltą przeciwko zniewoleniu. Razem z nim pojawiła się także wiedza, że państwo niemieckich monarchów i książąt kościoła w X wieku było w najwyższym stopniu kruchą mieszaniną multi-kulti – a nie Niemcy jedną (zgodną) ojczyzną – jak później historycy o nastawieniu narodowym to chętnie przedstawiali. Fryzowie, Frankowie, Alemanowie, Turyngowie, Bawarczycy, Saksończycy , no i Słowianie. Większość mieszkańców państwa niemieckiego była wtedy chrześcijanami – choć wielu z nich nawrócono jedynie za pomocą miecza.

    Metodą żelaznej pięści Karol Wielki (747 – 814) i jego następcy narzucili ludom życie pod batem kościoła i korony. Masowe zabijanie, deportacje, przymusowe chrzty, drakońskie prawa i siłowe wtłaczenie w ciasną sieć systemu panstwowo-kościelnego – to był program, przy pomocy którego przez 200 lat powiększano i scalano cesarstwo.

    Ten kurs załamał się pod wpływem powstania Słowian. Słowianie zrzucili na 150 lat dominację niemiecką nad ich terenami – co było być może najważniejszą cezurą w ówczesnej wspólnej historii Niemców i Słowian.

    A ta zaczęła się chyba w VI wieku. “Poniekąd z ciemności historii” – tak pisał jeden z historyków, przywędrowały ludy słowiańskie w okolice, które zostały, często dużo wcześniej, opuszczone przez ludy germańskie. Tak przywędrowali Słowianie poprzez Czechy do środkowych Niemiec. Szli wzdłuż Łaby aż do Magdeburga i rozlały się po Havellandzie. Inni osiedlili się między Soławą a Muldą albo powędrowali na północ.

    Pod koniec VI i na początku VII wieku najdalej na zachód osiedlone ludy słowiańskie, zwane Połabskimi wytworzyły trzy duże rodziny (grupy):

    - Obodryci na północy pomiędzy Ostholstein i Meklemburgią,

    - Wieleci na Pomorzu Przednim i wschodniej Meklemburgii;

    - Serbołużyczanie pomiędzy Łabą i Soławą.

    To były jednak tylko linie zasiedlenia (na mapie). W rzeczywistości było Słowian wówczas równie niewiele jak Niemców.
    Historycy rejestrowali tuziny słowiańskich szczepów i ludów we wczesnym średniowieczu na późniejszych terenach niemieckich i w ich bezpośrednim sąsiedztwie: Ranowie na Rugii, Wolinianie nad Zalewem Szczecińskim, Wagrowie pomiędzy rzeką Trave a Zatoką Kilońską czy Pomorzanie pomiędzy Odrą a ujściem Wisły, Glomici pomiędzy rzeką Mulde a Łabą czy Ukranowie w Marchii Wkrzańskiej.

    Ok. roku 800 dla ok. 50 000 Słowian tereny pomiędzy Łabą i Odrą roku były ich domem, a ich samych z upływem czasu było więcej i więcej. Niemieckich sąsiadów nazwali “Niemcy” czyli niemi/niemowi, bo ich nie rozumieli.

    Zachodnia Europa początkowo nie zauważała i nie zwracała uwagi na te luźne plemiona. Ziemie za Łabą były dla niej “szarą strefą”, jak nazwał ją polski historyk Aleksander Gieysztor, strefą buforową pozornie bez oblicza i bez historii leżącą pomiędzy dwiema potęgami wczesnego średniowiecza – imperium Frankijskim na zachodzie i Cesarstwem Bizantyjskim na południowym wschodzie Europy.

    Paradoksalnie to właśnie demokratyczny styl życia Słowian zdaniem profesora historii Europy Wschodniej, Christiana Lübke spowodował w cesarstwie zachodnim brak zainteresowania plemionami słowiańskimi. Luźne plemiona Słowian nie tworzyły silnych państw i nie były postrzegane jako polityczny faktor. Nie podlegały też one potężnym władcom, nie tworzyły własnych epok czy przełomów. Wcześniejsi kronikarze, jak bizyntyjczyk Prokopiusz z Cezarei byli kompletnie zaskoczeni, gdy odkryli, że istnieje lud Słowian od zarania dziejów żyjący w demokracji.

    Niewiele wiemy o tym cudownym (dla Słowian) okresie. Nadal, w porównaniu do innych dziedzin naukowach badań o życiu Słowianach, bardzo mało znanych jest słowiańskich wykopalisk archeologicznych. Rzadko tylko zdarzają się wykopaliska tak bogate w skarby jak te z roku 1973 w Ralsvieku na Rugii. Znalezione 2200 orientalnych monet ze srebra i cztery łodzie dębowe z okresu średniowiecza pokazały, że ta wyspa była wówczas ważnym ośrodkiem handlu na wybrzeżu Bałtyku.

    Jak by nie było, nazwy wielu miejscowości na wschód od Łaby, zakończone typowymi słowiańskimi końcówkami, np. -ow jak Wustrow czy Kummerow wskazują na stopienie obydwu grup narodowych (Germanów i Słowian). To samo dotyczy rdzenia “Wenden” (Zachodni Słowianie) w nazwie wielu miast i regionów. Wendisch Evern w Dolnej Saksonii jest tego przykładem, kolejnymi są Wenddorf w Saksonii-Anhalt czy Wendisch Waren w Meklemburgii-Pomorzu Przednim.

    Wendowie jest chyba najstarszą i najpopularniejszą wspólną nazwą dla wszystkich Słowian Zachodnich, którzy osiedlili się na niemieckiej ziemi. Także Wendland, dzisiaj ponownie twierdza oporu, tym razem przeciwko energii atomowej, otrzymał nazwę od tych Słowian. Tam osiedlili się (ich język wymarł w 1756 r.) Drzewianowie/Drawänopolaben.

    Prawie wszystkie większe miejscowości w Wendlandzie mają słowiańskie pochodzenie co dokładnie widać po układzie budynków. Są one najczęściej ułożone w kształcie półkola lub podkowy wokół okrągłego placu w centrum. Stąd pochodzi nazwa “wiosek kołowych”. Szczególne znaczenie posiadał gród Weinberg w dzisiejszym Hitzacker – jak twierdzi historyk Karl-Heinz Willroth. Tutaj jego zdaniem koncentrowała się polityczna władza Wendlandu i tutaj rozwinęło się życie gospodarcze tego regionu [teoria o politycznym centrum w grodzie Weinberg sprzeczna jest z demokrytyczną strukturą ludów słowiańskich, które nie wytworzyły na Połabiu politycznych ośrodków władzy - przyp. AS].

    Rzemieślnicy, którzy od VIII wieku osiedlali się w pobliżu dopływu Łaby – Jeetzel – kultywowali własne formy obróbki rogów i kości przy produkcji grzebieni czy przy produkcji szklanych paciorków. Pełen słowiańskich idiomów język Drzewian był w Wendlandzie do XVIII wieku rozpowszechniony – podobnie jak dzisiaj jeszcze język serbskołużycki na Łużycach.

    Tam, gdzie słowiańscy przybysze zastali ziemie już zasiedlone (przez Germanów), lub gdzie nakazywały tego względy gospodarcze, wzajemne zbliżenie i integracja funkcjonowały cząsto bezkonfliktowo. Tzw. Słowianie znad Menu i rzeki Rednizt żyli już w czasach Karola Wielkiego nad górnym Menem.

    W delcie Odry w pobliżu Wolina [Niemcy wciąż nie kryją nostalgii za tymi "niemieckimi" terenami - przyp. AS] wykopalika świadczą o targowisku dla chrześcijan i pogan, gdzie spotykali się i handlowali Saksończycy, Słowianie, Grecy, Fryzowie, Duńczycy i przedstawiciele innych ludów. Kronikarze jak Adam z Bremy, XI-wieczny kronikarz biskupstwa Hamburga-Bremy uważał to wieloetniczne skupisko za największe wówczas miasto Europy. Także pomiędzy Łabą a Soławą żyli Słowianie często tuż obok niemieckich sąsiadów, jak twierdzi historyk Lübke – tak że kontakty niemieckich chrześcijan i (słowiańskich) pogan były wówczas czymś najzupełniej normalnym.

    Tak, że nie było zwykłym retorycznym frazesem pytanie premiera (Brandenburgii) Manfreda Stolpe zwrócone przed niewielu laty do Brandenburczyków: “kto z nas nie ma słowiańskiej babki?“. Rzeczywiście korzenie wielu Niemców, zwłaszcza poprzez ich nazwiska to pokazuje. Końcówki na -cki czy zdrobnienia na -ke jak u Dutschke są tego typowymi przykładami.

    Stare, szacowne niemieckie miasta i miejscowości, które znajdują się w przewodnikach turystycznych, mają ich historyczne korzenie w słowiańskim osadnictwie. Gdzie dzisiaj Winnetou i Old Shatterhand w Bad Segebergeru walczą ze złem (inscenizacje dla turystów) wybudowali Słowianie w 1134 Siegesburg i w ten sposób zapoczątkowali historię tego dzisiaj powiatowego miasta. W czasach Obodrytów powstały w Starigardzie (dzisiejszy Oldenburg w Holsztynie) i Wiligardzie (Meklenburgia) najstarsze porty morskie tego regionu.

    Uczono się z obopólną korzyścią od siebie nawzajem. Wykopaliska w Oldenburgu potwierdzają, że rytuały wczesnej dyplomtycznej kultury – obfite uczty i reprezentacyjne podarunki – Słowianie przejęli od Franków. Słowiańscy pośrednicy reprezentowali z drugiej strony już w VIII wieku w sprawach gospodarczych interesy klasztoru Lorsch, a słowiańska służba pracowała w bawarskim klasztorze Kremsmünster.

    Niemieccy rzemieślnicy z kolei podglądali u Słowian technikę i sztukę. W znaleziskach ceramicznych z wczesnego średniowiecza w górnej Frankonii widać wyraźnie wpływy słowiańskie na kształty i ozdoby niemieckich wyrobów ceramicznych. Biżuteria, kolczyki ze srebra, korale ze szklanych paciorków, szklane pierścionki, bransolety ze srebra, diademy zdobione charakterystycznymi pętlami w kształcie litery S pokazują, że Słowianie byli w produkcji i używaniu biżuterii i ozdób w średniowieczu nadawali ton modzie.

    Kluczowym punktem zwrotnym dla wolności i niezależności zachodnich Słowian była krucjata połabska z 1147 roku. Dziesiątki tysięcy niemieckich i duńskich rycerzy, pod dowództwem saksońskiech książąt Henryka Lwa i Albrechta Niedźwiedzia, w imieniu Boga ruszyło przeciwko słowiańskim poganom, aby ich ostatecznie podbić. Wspomagali ich czescy władcy – w duchu chrześcijanie ruszyli do bratobójczej walki.

    Ale normalne funkcjonowanie obok siebie niemieckich wierzących i słowiańskich pogan tak mocno było już zakorzenione, że nie wszyscy misjonarze w zbrojach byli szczęśliwi z udziału w tej przymusowj chrystianizacji. Kronikarz Helmod von Bosau w każdym razie odnotował przypadki sprzeciwu: “Czy nie jest ta ziemia, którą niszczymy, naszą ziemią i ten lud, który zwalczamy nie jest naszym własnym ludem?” protestowali liczni krzyżowcy.

    Jednak ich sprzeciw pozostał bez odgłosu. Słowo papieża Eugeniusza III i interesy świeckich władców przeważyły. Dzisiejsze ziemie Niemiec Wschodnich dostały się wówczas pod niemieckie panowanie, więcej i więcej niemieckich chłopów osiedlało się w późnym średniowieczu na wschód od Łaby. Słowiańskie ludy musiały się podporządkować/dopasować lub te ziemie opuścić. Pozostały po nich tylko nazwy.

    Rugia

    Ta bałtycka wyspa osnuta jest legendami i historią. W czasach rzymskich mieli tutaj mieszkać Rugiowie, germański szczep, po nim przyszli wzbudzający strach na bałtyku jako piraci Ranowie (Słowianie), ich religijnym centrum była Arkona. Potem przyszli Duńczycy, Szwedzi i Prusacy. Mimo to rzecznicy romantyków (niemieckich) przerobili tę wyspę na praniemiecką. Urodzony na Rugii w 1769 roku poeta nacjonalista Ernst Moritz Arndt, wielbił “germańskość” tego najdalej na północ położonego skrawka Niemiec.

    Tutaj jest oryginalny tekst ze Spiegla:

    http://www.spiegel.de/spiegel/spiegelspecialgeschichte/d-50620289.html


    Ps.
    Prawda ,że też ciekawy materiał !
  • Pojedż ze swoim słowiańskim pogaństwem do Niemiec .Połowa Niemców ma słowiańskie pochodzenie.
    Mają takie samo prawo do słowiańskiego , pogańskiego dziedzictwa , jak my.
    Koncepcja panslawizmu była rozwijana w XIX wieku przez 2 państwa . Rosję i Niemcy.W czasach przedchrześcijańskich nie było Polski tylko zbiór zwalczających się nawzajem plemion . Powrót do przedchrześcijańskiego stanu rzeczy na ziemiach polskich byłby bardzo pożądany dla naszych sąsiadów. 40 pokoleń ,które przeminęły od tego czasu to nie są żarty. Jesteśmy Polakami. Rosjanom i , również mających słowiańskich przodków,jest bliżej do Kazachów , czy Uzbeków , niż do nas.
    Sama słowiańskość Rosjan była kwestionowana przez przedwojennego polskiego badacza , który twierdził , że Rosjanie są zeslawizowanymi Finami.Wzmianka o tym badaczu i jego publikacji jest w jednej z książek N. Davisa . Wydaje mi się ,że w Europie. Niestety nie mam czasu wertować.
  • @superfajny 09:31:00
    Czy wszystko co słowiańskie kojarzy się z pogaństwem ,barbarzyństwem , ciemnotą ? Dla wielu zapewne tak . We wcześniejszym komentarzu przytoczyłem tłumaczenie artykułu z Der Spiegel .Niemiecki autor napisał:
    "...Atak ten, który do kronik przeszedł pod nazwą Powstania Słowiańskiego (Slawenaufstand) przeprowadzili Wieleci (Lutycy). Tak nazywał się związek wielu mniejszych plemion, które wcześniej nie zauważone mieszkały na terenie Meklemburgii i Pomorza Przedniego pomiędzy dolnym biegiem rzeki Warnowy, rzeką Penne i Havel..."
    Czyli nie tylko walczyli między sobą ...

    Współczesne podziały między Słowianami mogą również być wynikiem rywalizacji wyznawców chrześcijańskich . Skutkiem wprowadzenia ubóstwienia pochodzenia władzy królewskiej , książęcej ,kapłańskiej itd.

    Szukanie wiadomości o swoich korzeniach chyba nie jest gorszące w czasach , gdy bada się tabliczki Sumerów , Wedy Hindusów ,mity Chińczyków ...
    Superfajny , Pan ma pełną jasność co do historii naszych przodków .Ok.
    Proszę jednak pozwolić, abym w dobie internetu odpowiedział sobie samodzielnie na pytania , które nasuwają się może nie wszystkim
    Polakom , ale na pewno wielu ...Pana argumentacja wydaje mi się bardzo uproszczona , nawet w świetle w/w artykułu niemieckojęzycznego autora ...
  • @zbigniew1108 10:52:07
    Ależ ja jestem miłośnikiem wiedzy o naszych przodkach . Jestem dumny ze swojej przeszłości słowiańskiej i pogańskiej. Ale nasi przodkowie przed tysiącem lat podjęli decyzję o przyjęciu chrześcijaństwa, ściślej katolicyzmu ,który jest najdoskonalszą religią wyznawaną przez człowieka. Żeby to zrozumieć trzeba dobrze zapoznać się z innymi "wielkimi" religiami . Poznać ich potworność i antyhumanizm. Podobnie jest z pogaństwem słowiańskim . Dobrze , że nasi przodkowie w coś wierzyli , że mieli jakąś etykę, jakieś życie duchowe. Ale po przyjęciu chrześcijaństwa powrót do pogaństwa oznaczałby straszny regres w życiu duchowym i społecznym.
  • @superfajny 12:13:41
    "... Ale nasi przodkowie przed tysiącem lat podjęli decyzję o przyjęciu chrześcijaństwa, ściślej katolicyzmu ,który jest najdoskonalszą religią wyznawaną przez człowieka...."

    Też tak kiedyś myślałem!
    Niestety , prawda okazuje się bardziej złożona ...

    Wprowadzanie katolicyzmu w Polsce nosi bardziej cechy ludobójstwa niż wolnego wyboru wiary ...
    Jeżeli pisze Pan o humanizmie wielkich / liczebnością wyznawców / religii ,
    to warto prześledzić historię Italii ...
    Jak z mozołem i dlaczego rezygnowała z zwierzchnictwa Kościoła Katolickiego ...
    Ale w Polsce ta wiedza jeszcze się nie upowszechniła i nie wywołuje refleksji godnej tego faktu ...
    Większość narodów tworzących cesarskopapieską Europę również jest na etapie poszukiwań swoich starożytnych korzeni .
    Chrześcijaństwo dobrowolne , to nie jest to samo co przymusowy katolicyzm zafundowany naszym przodkom przez niektórych władców słowiańskich .
    Nie my rezygnujemy z Cywilizacji Miłości , lecz to Kościół Rzymskokatolicki ma historyczne trudności z dostrzeżeniem ,
    że Miłość to nie to samo co przymus i posłuszeństwo ...
    A takie cnoty jak tolerancja religijna , jak szacunek dla własności ziemi innowierców , oczywiste dla Słowian , musiały być wpajane papiestwu na Soborze w Konstancji 1000 lat po Konstantynie ...Zaiste wielki jest humanizm zachodnich katolików ...i jeżeli takie korzystanie z dorobku kultury nieortodoksyjnych społeczeństw jest przykładem regresu życia duchowego i społecznego , to nie ma się czego obawiać ...
  • @superfajny 09:31:00
    Człowieku, skąd ty masz te wieści. "że Rosjanie są zeslawizowanymi Finami." Bzdura kompletna. Rosjanie są słowianami, którzy sami zaprosili jako władcę Ruryka, wikinga, badania genetyczne Rurykowiczów wykazały, że był rzeczywiście Finem, co nie było niczym dziwnym dla Wikingów. Tam dowódcami wypraw był ten co na to zasłużył a nie ten, co się odpowiednio urodził. Źródło Nestor. Potwierdzają to badania genetyczne.Bojarowie byli zarówno Słowianami jak i Finami, Nordykami.
    Podrzucę trochę literatury, poczytaj.
    http://interia360.pl/artykul/gdzie-podziali-sie-germanie,52055
    czy o Rusi na podstawie Nestora
    http://interia360.pl/artykul/jak-narodzila-sie-rus,45183
  • @Autor
    Ot nie sądziłem, że trafię na badacza historii Słowian, religioznawcę i filozofa w jednej osobie o nicku-zbigniew1108-grzebać każdy może, ale korzyści dzisiaj łatwiej byłoby szukać w oborze czyli w oborniku...i na polu zbierać plony z tak przerobionego nawozu. Ciekawe, co im dobrego przyjdzie z tej nauki? Bez wątpienia Niemcy skorzystają na tym, jak przerobią Polaków w posłusznych niewolników. Polacy już czapkują i ćwiczą pokłony a Tusk nauczył się już rączki lizać frau Merkel. Czy powstanie kiedyś Germniapolin? Zobaczycie??? z pewnością.I z pomocą historii oczywiście...
  • @Faber 15:14:16
    ">>>>....My Polacy jako Naród nie mamy pełnego dostępu do prawdy historycznej o swojej przeszłości historycznej. Elita, która jest obecnie-klasą polityczną w III RP blokuje dostęp do informacji obiektywnych i manipuluje świadomością społeczną.
    Prawda historyczna jest świadomie rugowana ze świadomości społecznej przez zwyczajny i prosty mechanizm blokowania informacji przez stare postkomunistyczne kadry profesorów, wykładowców i pracowników naukowych a także przez całe zastępy dziennikarzy starego układu politycznego z PRL-u. Uniwersytety i prasa tworzą blok pasożytniczy i żerowisko obecnego układu politycznego po okrągłym stole,jak PO, SLD, PSL, PiS i ruch palikota całkowicie im odpowiada. Media: TVP1, TVP2, TVN, Polsat i Radio PR1, PR2, PR3 stanowią razem zgraną orkiestrę klakierów, przez ten szum medialny nie są w stanie przebić się prawdziwe informacje o Prawdzie nie tylko historycznej ale i o tym, co naprawdę dzieje się w naszym kraju. Jaka jest sytuacja faktyczna stanu naszego państwa, nic na ten temat nie wiemy, bo totalnie panuje w tej MEDIALNEJ sferze dezinformacja. Jako społeczeństwo jesteśmy utrzymywani w nieświadomości i niewiedzy.>>>"Cytat z postu Pana Fabera z maja 2012 roku .

    Zgadzam się z powyższymi tezami . Rozszerzam jedynie perspektywę historyczną o ponad 1000 lat . Możliwe , że i to będzie za mało .
    Ps.
    W grzebaniu w historii nie szukam korzyści innych jak poznawcze , dlatego nie porównuję ich z wydajnością z jednego ha.
  • @zbigniew1108 17:59:20
    Nie w smak katolikom, będą się pruć jak stare prześcieradła...
  • @zbigniew1108
    Dziękuję za przytoczenie komentarza z mojego postu.I przepraszam za swój komentarz, nie chciałem być złośliwy, ale jakoś tak wyszło. Doceniam pracę historyków, nie ma ona nic wspólnego z wydajnością z ha. Ja jednak bardziej cenię pracę naukową, której efektem jest pożytek i chleb powszedni. I tutaj widać, że komentowałem z pozycji robotnika-jakem Faber i tak już niech pozostanie. Nigdy nie aspirowałem, aby być w śród inteligentów jako jeden z nich, bo nigdy nie zdobyłem matury. Ale jestem mistrzem w rzemiośle-murarstwo.Dzisiaj to już przeszłość. Pozdrawiam.
  • @Faber 08:09:17
    Wszystko w porządku .
    A tak na marginesie , jak mawiał jeden z uczonych , "...nie ma nic bardziej praktycznego ,niż dobra teoria ..."

    Ps.
    Wiedza bez zastosowania jest bezpłodna . Ale działanie bez wiedzy jest niebezpieczne . Czego doświadczamy w naszym kraju od wielu już lat .
    Nasi Rodacy dają się manipulować, gdyż nie pogłębiają swoich wiadomości .Dokonują wyborów pod wpływem emocji ,które są bardzo często kreowane przez tak zwane "autorytety ".
    Im więcej będzie indywidualnych warowni prawdy , tym szybciej życie publiczne zostanie uzdrowione .Proces jest powolny,może nie satysfakcjonujący , ale postępuje ...Jeszcze dużo pracy przed każdym z nas i naszych Rodaków .

OSTATNIE POSTY

więcej

MOJE POSTY

więcej

ARCHIWUM POSTÓW

PnWtŚrCzPtSoNd
      1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031